Si Tyrone (hindi tunay na pangalan) ay nakilala ko dahil isa rin syang mangbabasa ng blog ko. At naging magkaibigan kami, nagkakatext at nagkakamustuhan kung minsan at niyayaya ko rin siya kapag may mga gatherings yung pinaglilingkuran kong organisasyon. Minsan lang siya nakaattend at hindi pa ulit nasusundan hanggang sa ngayon.
Subscribe To
Posts
All Comments
Showing posts with label peer support. Show all posts
Showing posts with label peer support. Show all posts
12/22/2011
8/27/2011
Glam for Life
Last night, isa ako sa naatasang magbigay ng red ribbon which symbolizes HIV awareness sa SM Megamall cinema 9, meron ba sa inyong nalagyan ko ng ribbon o nabigyan ng condom hehe? Alas sais na ng gabi nang ako ay dumating dun, andun na sila Maria Isabel Lopez at ilan pang mga may pangalang tao, ako lang ang nameless hahahaha. Ayun, nakita nyo ba ako? Hahahaha. Ako yung pinakacute dun bwahahaha peace.
May booth kami dun nakita nyo ba? Nagpapicture ba kayo for souvenir sa booth namin at ehem nagdonate naman ba kayo para sa tulad kong mamamatay na dahil sa AIDS bwahahahahaha. Ang dami ko rin pictures dun, hahahhaaha hanapin nyo na lang sa facebook yung wacky pix tapos yung mga pictures ng glam for life, hulaan nyo na lang kung sino ako dun hehehehehehe, pati si Lara Quigaman nagpapicture sa booth namin. hehehe
Salamat sa nakiisa ah, at sana nag-enjoy kayo sa movie, ako'y matutulog na dahil tapos na akong uminom ng gamot ng mga may AIDS hahaha. Goodnight.
May booth kami dun nakita nyo ba? Nagpapicture ba kayo for souvenir sa booth namin at ehem nagdonate naman ba kayo para sa tulad kong mamamatay na dahil sa AIDS bwahahahahaha. Ang dami ko rin pictures dun, hahahhaaha hanapin nyo na lang sa facebook yung wacky pix tapos yung mga pictures ng glam for life, hulaan nyo na lang kung sino ako dun hehehehehehe, pati si Lara Quigaman nagpapicture sa booth namin. hehehe
Salamat sa nakiisa ah, at sana nag-enjoy kayo sa movie, ako'y matutulog na dahil tapos na akong uminom ng gamot ng mga may AIDS hahaha. Goodnight.
8/18/2011
Tara kaibigan, usap tayo
Kung may mga katanungan kayo tungkol sa sakit, kailangan nyo ng makakausap or anything basta wala lang bastusan hehehe feel free to text me basta pakilala kayo ha para mas madali nyo ko macontact 09321383961. okay para kahit hindi ako madalas makapagblog eh may communication pa rin tayo, okay ba?
7/21/2011
HUMPHREY GORRICETA
7/18/2011
PUSIT
Love ko ang pusit lalo na yung inihaw na pusit tapos may palamang sibuyas at kamatis, hehehe. Hindi ko inaasahan na malaki pala ang magiging role ng pusit sa buhay ko hahahaha.
The Beginning of the Never-ending
Sa totoo lang hindi talaga ko fluent sa pag iingles pero trip ko lang gawin sa title ko ngayon haha. Magkwento na ako ha.
Pagkagising ko mula sa tinulugan kong bahay ay tinext ko yung number na binigay sakin ng isang miyembro ng pinoy plus para mameet ko, naghahanap kasi ako ng kababayan ko, para may makilala naman akong kababayan ko. At pagkatapos kong maligo at magpalit ng tshirt, ay nagpaalam at tumungo na ako sa lugar na pupuntahan ko nang walang brief hahahaha, tshirt lang kasi ang baon kong damit. Sa Vito Cruz station ako bumaba at mula dun sumakay ako ng jeep at hinanap ang lugar mula sa instructions nya at salamat kay Lord dahil hindi ako naligaw at yun nagkita kami sa Dian St., hindi pa kami nagkikita nung time na yun pero parang alam nya na agad na ako yung pusit at parang alam ko rin agad na siya din yun hahahaha. Hinatid lang nya ko sa center nila dahil nagmamadali sya dahil may lecture sya, pinakilala nya ko sa ilang taong nandun at umalis din agad, almost 9am na yun at sabi nya at 10 am sharp, babalik sya para mag usap kami. Ayun, kinausap naman ako ng mga tao dun tapos since nagugutom ako, sabi ko kakain muna ako at sa paghahanap ko ng makakain, ung pares kung tawagin ang kinain ko hehe. Pagkakain ko ay bumalik din ako sa center agad, at naupo, napansin nung isang pusit na parang pagod at antok ako kaya nag offer sya nung gusto ko daw ba magpahinga at may pahingahan daw sa taas. Umoo ako at tinungo ang second floor at dun sa double deck, ako'y nakapagpahinga kahit papano.
Pagod na ba kayong magbasa? Medyo mahaba yung kwento ko ngayon hehe, itutuloy ko na ha.
Almost 11am na nung dumating ang kababayan ko, kwentuhan, kwentuhan, at sinama nya ko ng sinama sa mga lakad nya, busy siya, hanggang sa nagtanghalian, mabait siya, nantreat sya ng lunch hehe at para sakin pa nga daw yung uwi nyang chowking food. Hanggang sa inabot na ako ng hapon at tanong nila kung uuwi pa ba ako ng probinsya, pwede daw ako magstay dun at mula sa plano kong sa Taguig ako magtatrial eh dun na ako sa kanilang center, kinabukasan ko na kukunin ang gamit kong pinadala ko sa kapatid ko sa Taguig, At kinagabihan, nun ko na daw simulan ang pag -inom ng ARV mas maganda raw kasi simulan kapag gabi para kung may side effect eh itutulog ko na lang daw. 8:05 sa oras ng cp ko ininom ko na ang unang gamot na Lamivudine at Zydovudine ( di ko sure ung name nung pangalawa pero letter Z sya nagsisimula hehehe) na magkasama sa isang tableta, pinakikiramdaman ko pero wala naman ako naramdaman , thank you Lord, after an hour, ininom ko naman ang nevirapine at ako'y nahiga na, nakikiramdam. Isa o dalawang oras siguro bago ako nakatulog.
First night ng trial, success. Thank you Lord.
At nung gabing yun ang naging simula sa pag-inom ko ng ARV na iinumin ko na habambuhay.
Pagkagising ko mula sa tinulugan kong bahay ay tinext ko yung number na binigay sakin ng isang miyembro ng pinoy plus para mameet ko, naghahanap kasi ako ng kababayan ko, para may makilala naman akong kababayan ko. At pagkatapos kong maligo at magpalit ng tshirt, ay nagpaalam at tumungo na ako sa lugar na pupuntahan ko nang walang brief hahahaha, tshirt lang kasi ang baon kong damit. Sa Vito Cruz station ako bumaba at mula dun sumakay ako ng jeep at hinanap ang lugar mula sa instructions nya at salamat kay Lord dahil hindi ako naligaw at yun nagkita kami sa Dian St., hindi pa kami nagkikita nung time na yun pero parang alam nya na agad na ako yung pusit at parang alam ko rin agad na siya din yun hahahaha. Hinatid lang nya ko sa center nila dahil nagmamadali sya dahil may lecture sya, pinakilala nya ko sa ilang taong nandun at umalis din agad, almost 9am na yun at sabi nya at 10 am sharp, babalik sya para mag usap kami. Ayun, kinausap naman ako ng mga tao dun tapos since nagugutom ako, sabi ko kakain muna ako at sa paghahanap ko ng makakain, ung pares kung tawagin ang kinain ko hehe. Pagkakain ko ay bumalik din ako sa center agad, at naupo, napansin nung isang pusit na parang pagod at antok ako kaya nag offer sya nung gusto ko daw ba magpahinga at may pahingahan daw sa taas. Umoo ako at tinungo ang second floor at dun sa double deck, ako'y nakapagpahinga kahit papano.
Pagod na ba kayong magbasa? Medyo mahaba yung kwento ko ngayon hehe, itutuloy ko na ha.
Almost 11am na nung dumating ang kababayan ko, kwentuhan, kwentuhan, at sinama nya ko ng sinama sa mga lakad nya, busy siya, hanggang sa nagtanghalian, mabait siya, nantreat sya ng lunch hehe at para sakin pa nga daw yung uwi nyang chowking food. Hanggang sa inabot na ako ng hapon at tanong nila kung uuwi pa ba ako ng probinsya, pwede daw ako magstay dun at mula sa plano kong sa Taguig ako magtatrial eh dun na ako sa kanilang center, kinabukasan ko na kukunin ang gamit kong pinadala ko sa kapatid ko sa Taguig, At kinagabihan, nun ko na daw simulan ang pag -inom ng ARV mas maganda raw kasi simulan kapag gabi para kung may side effect eh itutulog ko na lang daw. 8:05 sa oras ng cp ko ininom ko na ang unang gamot na Lamivudine at Zydovudine ( di ko sure ung name nung pangalawa pero letter Z sya nagsisimula hehehe) na magkasama sa isang tableta, pinakikiramdaman ko pero wala naman ako naramdaman , thank you Lord, after an hour, ininom ko naman ang nevirapine at ako'y nahiga na, nakikiramdam. Isa o dalawang oras siguro bago ako nakatulog.
First night ng trial, success. Thank you Lord.
At nung gabing yun ang naging simula sa pag-inom ko ng ARV na iinumin ko na habambuhay.
7/05/2011
MULING SUMIKAT ANG ARAW
Kahapon, 3am ako gumising at 4am naman ako natapos maggayak dahil babyahe ako paluwas ng Manila. Marami pa rin ako pangamba sa paglalakbay ko papunta sa San Lazaro para sa aking ikalawang counseling. Bago mag alas otso ay nakarating na ako, nung oras naman na iyon ay nasa v mapa pa lang daw ang mga kapatid ko,( manggagaling sila sa bahay ng ate ko sa Taguig) So kumain muna ako sa kainang malapit sa ospital. Special goto inorder ko na parang di naman talaga ispesyal hehe at isang C2. Pagkatapos ay dumiretso na rin ako sa lugar namin sa San Lazaro...
Subscribe to:
Posts (Atom)